Allah Rasulü’nün (s.a.v) Çocuklara Merhametle Davranışı

Rasulullah (s.a.v) çocuklara hoşgörü ve merhametle muamelede bulunurdu. Kolaylaştırır, zorlaştırmaz; müjdeler, nefret ettirmezdi. Hata yaptıklarında da onlara kızmaz, tatlı dille uyarır, alternatif yol gösterir ve yapmaları gerekenleri söylerdi.

FATMA DEMİRTAŞ

Sevgili Peygamberimiz çocuklara çok değer verir ve onlarla yakından ilgilenirdi. Onların talim ve terbiyesi ile bizzat alakadar olup bu hususta ashab-ı kirama, anne ve babalara yol gösterirdi. Rasulullah (s.a.v) çocuklara hoşgörü ve merhametle muamelede bulunurdu. Kolaylaştırır, zorlaştırmaz; müjdeler, nefret ettirmezdi. Hata yaptıklarında da onlara kızmaz, tatlı dille uyarır, alternatif yol gösterir ve yapmaları gerekenleri söylerdi.

Çocuklara Hoşgörü ile Davranırdı

Küçük yaşlardan itibaren yaklaşık on sene Efendimizin hizmetinde bulunan genç sahabi Enes b. Malik (r.a) şöyle anlatır: “Allah Rasulü (s.a.v) Medine’ye geldiğinde kendisinin hiçbir hizmetçisi yoktu. (Üvey babam) Ebu Talha beni elimden tuttu ve Rasulullah’a götürdü, sonra ‘Ya Rasulullah! Enes akıllı bir çocuktur, (izin verirsen) sana hizmet etsin’ dedi. Artık ben bundan sonra seferde ve hazarda devamlı surette Allah Rasulüne hizmet ettim. O bana bunca hizmetim süresince yaptığım bir şey için ‘Sen bunu niçin böyle yaptın?’ demedi. Yapmadığım bir şey için de ‘Bunu niçin böyle yapmadın’ demedi.” (Buhari, Vesaya, 26)

Yine Enes (r.a) Peygamber Efendimizin hoşgörüsüne dair bir hatırasını şöyle nakleder: “Rasulullah (s.a.v) ahlakça insanların en güzeliydi. Bir gün beni bir ihtiyaç için gönderdi. Ben ‘Vallahi gitmem’ dedim. Halbuki içimden O’nun bana emrettiği işe gitmek geliyordu. Derken dışarı çıktım ve sokakta oynayan çocuklara rastladım (ben de onlarla oyuna daldım ve yapacağım işi unuttum).

Yazının devamı; Semerkand Aile Dergisi TEMMUZ 2019 sayısında.