Aişe (r.a) Annemizin Dilinden Peygamberimizin (s.a.v) Güzel Ahlakı

Sevgili Peygamberimiz (s.a.v) aile efradına ve akrabalarına karşı insanların en hayırlısı ve en güzel davrananı idi. Onları asla incitmez ve vazifelerini en güzel şekilde yerine getirirdi.

FATMA DEMİRTAŞ

Sevgili Peygamberimiz (s.a.v) aile efradına ve akrabalarına karşı insanların en hayırlısı ve en güzel davrananı idi. Onları asla incitmez ve vazifelerini en güzel şekilde yerine getirirdi. O; en mükemmel eş, baba, evlat, kayınbaba, akraba ve dost idi. O’nun bu güzel ahlakının en yakın şahitlerden biri de Hz. Aişe (r.a) annemizdi.

“Lebbeyk/Buyur!” diye mukabele ederdi

Ebu Abdullah el-Cedeli (r.a) şöyle anlatır: “Hz. Aişe’ye Allah Rasulü’nün (s.a.v) ahlakını sordum. Şöyle dedi: ‘O, kötü sözlü ve çirkin ağızlı değildi. Çarşı pazarda bağırıp çağırmaz, kötülüğe kötülükle karşılık vermezdi; bilakis affeder ve hoş görürdü.” (Tirmizi, Birr, 69) Urve b. Zübeyr de (r.a) teyzesi Hz. Aişe’nin şöyle dediğini rivayet eder: “Rasulullah’tan (s.a.v) daha güzel ahlaklı biri daha yoktur. Sahabilerinden yahut aile fertlerinden biri kendisine seslendiğinde O, ‘Lebbeyk/Buyur!’ diye mukabele ederdi.”

Gücenmenin İzini Hz. Peygamber’in Yüzünde Hiç Görmedim

Kays b. Vehb, Sevadoğulları’ndan bir adamdan şöyle nakleder: “Bir gün Hz. Aişe’nin yanına gidip, ‘Bana Rasul-i Ekrem’in (s.a.v) ahlakını anlat!’ dedim. O bana, ‘Sen hiç Kur’an okumuyor musun?’ dedi ve ‘Şüphesiz sen yüce bir ahlak üzeresin.’ (Kalem 68/4) ayetini okudu. Ardından şunları anlattı:

Yazının devamı; Semerkand Aile Dergisi MART 2019 sayısında