Nefsini Bilen Rabbini Bilir

İnsanın en büyük düşmanı nefsidir. Nefis, şer ve günahın kaynağı; terbiye edilmediği müddetçe kötülüğü emredendir. Allah Teala Nisa suresinin 79. ayet-i kerimesinde, kişinin başına gelen kötülüklerin kendi nefsinden olduğunu bildirmiştir

İSMAİL İHİTYAR

İnsanın en büyük düşmanı nefsidir. Nefis, şer ve günahın kaynağı; terbiye edilmediği müddetçe kötülüğü emredendir. Allah Teala Nisa suresinin 79. ayet-i kerimesinde, kişinin başına gelen kötülüklerin kendi nefsinden olduğunu bildirmiştir. Peygamber Efendimiz (s.a.v) “Allahım! Nefsimin şerrinden sana sığınırım” (Tirmizi, Daavat, 14) diye buyurmuş, tasavvuf yolunun büyükleri ise “Allahım! Bir an bile bizi nefsimizle başbaşa bırakma!” diye dua etmişlerdir. Tasavvufta kişinin önce nefsini tanıması gereklidir. Çünkü nefsini bilen Rabbini bilir. Alimler ve arifler nefis ile ilgili birçok tabirde bulunmuşlardır. Necmeddin Bekri (rh.a) ise nefsi şöyle tarif eder: “Nefis aç kalınca zayıf çocuk gibidir. Doyduğunda ise yırtıcı aslan gibi olur. Gadaplanınca (öfkelenince) zalim melikler gibidir. Bir şeyden korktuğunda kedi gibi, emniyette olduğunda ise kaplan gibidir. İsyan ettiğinde şeytan gibi, sükunete erdiğinde ise cansız varlıklar gibidir.” (İmam Şa’rani, Envarü’l-Kudsiyye, s. 164)

Bir Yılı Oruç ve İbadetle Geçirmekten Daha Faydalı Olan Şey

Nefis, insanı her daim Rabbinden uzaklaştıracak amellere yönlendirir. Onun istek ve arzuları hiçbir zaman bitmez. Kişinin yapması gereken ise nefsine muhalefet edip Rabbinden uzaklaştıracak nefsin istek ve arzularını yerine getirmemesidir. Ebu Süleyman ed-Darani (rh.a) der ki: “Nefse ait arzulardan birini terk etmek, kalbin ıslahı için bir yılı oruç ve ibadetle geçirmekten daha faydalıdır.” (Ebu Talib el-Mekki, Kutu’l-Kulüb, 4/129)

Allah’a (c.c) Tevekkül Eden Güvende Olur

Yazının devamı; Semerkand Aile Dergisi OCAK 2019 sayısında.