Ayşe Baytar, 75 Yaşında

Ayşe Baytar, 1943 Trabzon doğumlu. 50 yıldır Sakarya’da yaşıyor. 7 evladı, 21 torunu var. Alzheimer hastası eşi ve çocukları ile aile apartmanında oturuyor. 16 yaşında evlenmiş ve hiç okula gitmemiş, yıllarca çalıştığı Adapazarı Şeker Fabrikası’ndan emekli olmuş.

SEVDA DUMAN

Ayşe Baytar, 1943 Trabzon doğumlu. 50 yıldır Sakarya’da yaşıyor. 7 evladı, 21 torunu var. Alzheimer hastası eşi ve çocukları ile aile apartmanında oturuyor. 16 yaşında evlenmiş ve hiç okula gitmemiş, yıllarca çalıştığı Adapazarı Şeker Fabrikası’ndan emekli olmuş. Eşinin zaman zaman herkesi unuttuğunu ama bir tek kendisini hiç unutmadığını söyleyen Ayşe Teyze, onu kaybetme korkusundan evdeki bütün kapı ve pencereleri kilitliyor. Gerçek bir sevgi, vefa ile ancak eşi evdeyken sakin ve huzurlu olduğunu, rahatça uykuya daldığını da sözlerine ekliyor.

Çocuklarımızı Büyüklerin Yanında Terbiye Ettik

7 evlat büyüttüm ben. Eskiden yedirmek isterdin yediremezdin, giydirmek isterdin giydiremezdin. Çünkü memlekette yokluk vardı. Her bir evlada yetişmeye çalışmak, ihtiyaçlarını karşılamak zordu evladım. Bizim zamanımızda anne baba olmanın bir başka zorluğu da büyüklerin yanında olmaktı. Onlara karşı her daim saygılı olmak zorundaydık. Mesela kayınpederim ile konuşmamız saygısızlıktı. Kocam ile onun yanında konuşmazdık. Çocukları büyüklerin yanında sevemezdik, öpemezdik. Böyle bir edep ve saygı vardı hayatımızda. Kayınpederime sorardım, “Az biraz babamı görmeye gidebilir miyim?’’ diye. Yollarsa ne ala, yollamazsa hiç sesimizi çıkarmadan oturur idik. Öyle kızamaz, küsemezdik. Biz böyle bir ortamda çocuk büyüttük, hiç sesimizi çıkarmadan onları terbiye etmeyi de öğrendik.

Ailede Saygı Olursa, Huzur da Olur Geçim de

Yazının devamı; Semerkand Aile Dergisi KASIM 2018 sayısında.