Karıncaları Yakalayıp Yemeye Çalışıyor

Kıskançlık, dozu birinden diğerine değişmekle beraber her çocuğun fıtratında olan en temel duygulardan biridir.

PEDAGOG PERİHAN GÜL

Merhaba Perihan Hanım,

Benim küçük yeğenim 1,5 yaşında, abisi de 5 yaşlarında. Büyük yeğenim kardeşiyle hiçbir şeyini paylaşmıyor, aşırı kıskanç. Kendi oynamadığı gibi çocuğun bizimle de oynamasına izin vermiyor. Bunun dışında en büyük problemimiz ise küçük yeğenimin sürekli yemek yemek istemesi. Elinde saatlerce bir parça ekmeği tutabiliyor, ağzına sürekli bir şeyler atmak istiyor. Elinden alındığında çığlık atarak hırçınlaşıyor, bırakmak istemiyor. Küçük gördüğü her şeyi ağzına atıyor, bazen karıncaları bile yakalayıp yemeye çalışıyor. Geçen gün burnuna badem parçası saklamış, bu aralar burnuna da sürekli yiyecek bir şeyler sokuşturmaya çalışıyor. Neden bu şekilde davranıyor, anlamıyoruz.

Özge

Değerli Okurumuz,

Kıskançlık, dozu birinden diğerine değişmekle beraber her çocuğun fıtratında olan en temel duygulardan biridir. Büyük olan yeğeninizin küçüğünü kıskanması son derece normaldir. Zaman zaman küçük de abisini kıskanabilir. Önemli olan çocuğun kıskançlık davranışı karşısında ebeveynin nasıl tutum sergilediğidir. Çocukların birbirini kıskanması iki taraftan birine zarar vermediği takdirde çok da üzerinde durulacak bir konu değildir. Ancak zarar verme boyutundaki kıskançlıklarda, anne babanın mutlaka tedbir alması gerekir. Aksi takdirde çocuklukta başlayan kıskançlık, yetişkinlikte de kardeşler arasındaki ilişkiyi olumsuz etkileyebilir.

Neler Yapabilirsiniz? Büyük olana kendi bebeklik fotoğraflarını göstererek konuşun, küçük kardeşiyle ilgili bilgi verin: “Bir zamanlar sen de bebektin, şunları şunları yapabiliyordun ama şunları yapamıyordun. Kardeşin gibi sen de şöyle davranıyordun (bir örnek verin). Çünkü aklın yeterince çalışmıyordu. Ama büyüdün, artık öyle davranmıyorsun ve seninle daha rahat konuşabiliyoruz. İşte, kardeşine de bu süreçte yardımcı olmamız gerekir.” 

Yazının devamı; Semerkand Aile Dergisi Haziran 2018 sayısında.