Ayşe Duman 69 Yaşında, Sakaryalı

Aslında geçmişi çok özlemiyorum çünkü çocukluğumuzu tam yaşayamadık. Babam oldukça sert bir insandı. Çok disiplinliydi. Babam evdeyken hiç abartmıyorum, yerimizden kıpırdayamıyorduk.

Semerkand Aile Dergisi - Tecrübe Konuşuyor
SEVDA DUMAN
Çocukluğumu Özlemiyorum

Aslında geçmişi çok özlemiyorum çünkü çocukluğumuzu tam yaşayamadık. Babam oldukça sert bir insandı. Çok disiplinliydi. Babam evdeyken hiç abartmıyorum, yerimizden kıpırdayamıyorduk. Fazla konuşmayacaksın, soru sormayacaksın, hoplayıp zıplamayacaksın. Böyleydi maalesef çocukluğumuz. O yüzden en çok eşimi özlüyorum. Eşimle çok mutluydum. Her şeyim vardı. Maalesef eşimi 2000 yılında kaybettim. Onunla birlikte yaşadığımız günleri çok özlüyorum.

Buzdolabı Yoktu, Kuyu Vardı

Bahçemiz çok küçük olduğu için bir şey yetiştiremiyorduk ama hiçbir şeyi hazır almazdık, her şey evde yapılırdı. Biz öyle öğrendik, öyle alıştık. Ben hala her şeyi kendim yaparım. Yoğurdumu, tereyağımı, reçelimi, turşumu, salçamı… Her şeyi kendim yapar hazırlarım. Hazır gıda tüketmezdik, hala daha tüketmiyorum diyebilirim. Her şeyimi hazırlar dondurucuya koyarım, yemek hususunda çok titizimdir. Bitki çayları, süt, yoğurt her gün mutlaka tüketirim. Organik beslenirim. Çok şükür, hamdolsun; sağlıklıyım, dinç biriyim.

Buzdolabı, derin dondurucuların olmadığı zamanlarda genelde az pişirirdik yemekleri, günlük yapmaya çalışırdık ama ayrıca bahçede kuyumuz vardı. Üstü kapalıydı, içinde su vardı. Karpuzu, testiyle suyu, yemekleri hep içine salardık. Buz gibi durur, bozulmazdı. Bir çeşit soğutma sistemi işte. Ben evlenmeden babam buzdolabı aldı ama onun öncesinde kuyuyu kullanıyorduk.

Darbede Çocuktum Babamın Ağladığını Hatırlıyorum

Yazının devamı; Semerkand Aile Dergisi Temmuz 2017 sayısında.