Halep İçin Ensar Olmak

“Kişi, kardeşine yardım ettiği sürece Allah da ona yardım eder...” (Ebu Davud, Edeb, 60)

Semerkand Aile Dergisi - Fıkıh
DR. HÜSEYİN OKUR

Ensar, Arapça bir kelimedir ve “çokça yardım eden” demektir. İslam tarihinde Allah ve Rasulü için her şeyini geride bırakıp Mekke’den Medine’ye hicret edenlere “Muhacir”, onlara kucak açıp ellerinden gelen her türlü yardımı yapan Medineli Müslümanlara da “Ensar” adı verilmiştir. İslam tarihinde ensar kelimesi adeta yardım eden, yardıma koşan Müslümanın sıfatı olmuştur. Kur’an-ı Kerim’de Rabbimiz tarafından bu topluluk, bu diğerkamlıklarıyla övülerek zikredilmiştir: “(İslam dinine girme hususunda) öne geçen ilk muhacirler ve ensar ile onlara güzellikle tabi olanlar var ya, işte Allah onlardan razı olmuştur, onlar da Allah’tan razı olmuşlardır. Allah onlara, içinde ebedi kalacakları, zemininden ırmaklar akan cennetler hazırlamıştır. İşte bu büyük kurtuluştur.” (Tevbe, 100)

Mekke’de türlü işkencelere maruz kalan, inançlarını yaşayamayan Müslümanlar vatanlarını terk etmek zorunda kalmışlardı. Çocukları, eşleri ve kendi canlarından başka hiçbir şeyi getirmeyen muhacirlerin hicret ettikleri yerde ne kalacakları bir barınak ne de yiyecek bir lokma yiyecekleri vardı. Allah Rasulü bu ihtiyaçların temini için, ensardan durumu müsait olan sahabiler ile Mekke’den gelen sahabileri birbirine kardeş yaptı. Böylece muhacirlerin vatanlarından, ocaklarından ve sahip oldukları her şeyden ayrılmalarından dolayı duydukları üzüntü ve keder hafifliyor, ensarın onlara yardımcı olmaları sağlanıyordu.

Allah (c.c) onların bu durumunu Kitab’ında şöyle anlatıyordu: “Daha önceden Medine’yi yurt edinmiş ve gönüllerine imanı yerleştirmiş olan kimseler, kendilerine göç edip gelenleri severler ve onlara verilenlerden dolayı içlerinde bir rahatsızlık hissetmezler. Kendileri zaruret içinde bulunsalar bile onları kendilerinyardıme tercih ederler. Kim nefsinin cimriliğinden korunursa işte onlar kurtuluşa erenlerdir.” (Haşr, 9)

Yazının devamı; Semerkand Aile Dergisi Ocak 2017 sayısında.